Maandelijks archief: juli 2017

diep current

2017-03-WouterSibum-RobBaas-LR-5Wouter Sibum (1980) maakt vooral ruimtelijk werk en deed onlangs een residency in Diepenheim waar de nadruk op het tekenen lag. Hij woont en werkt in Rotterdam en heeft daar een studio in Het Wilde Weten. Zijn ruimtelijk werk hangt nauw samen met beeldtaal en vormgeving uit de openbare ruimte. Ook werkt hij aan een doorlopend archief met foto´s van straatmeubilair.

In maart en april 2017 verbleef ik in Werkplaats Diepenheim. Bij aankomst in Diepenheim werd ik in het gebouw van de werkplaatsen hartelijk ontvangen. Mijn atelier bleek door de vorige resident, Alex Winters, speciaal voor mij ingericht te zijn. Een zithoek, werktafels en een bureau met biertjes, pinda’s en chocoladeflikken. Alleen het bureau bleef op zijn plek, de rest heb ik meteen omgegooid. Het gebaar van Alex om de ruimte in te richten aan het einde van zijn werkperiode en mij daar mee te verwelkomen is precies zoals ik Alex ken. Een heel gerichte en vriendelijke actie, die mij vooral deed beseffen de werkperiode volkomen naar mijn eigen hand te zetten. Een actie die ook illustratief is voor een residency als gastvrije en verwelkomende plek. Lees meer ›


Blauwe Golven: waardestelling toont belang behoud uniek kunstwerk aan

0374aOnlangs ontstond discussie over de aantasting van het kunstwerk De Blauw Golven van Peter Struycken op het Roermondsplein in Arnhem (1974-1977). Het omgevingskunstwerk zou deels plaats moeten maken voor een park.

De Werkgroep Monumentale Kunst van Heemschut heeft een waardestelling laten maken; een kunst- en cultuurhistorische waardebepaling.

Peter Struycken protesteerde tegen het plan en beriep zich daarbij op de auteurswet die de eigenaar wel het recht geeft een kunstwerk in de openbare ruimte geheel te verwijderen maar niet gedeeltelijk, aangezien dat een aantasting van het kunstwerk kan betekenen waardoor de kunstenaar reputatieschade kan oplopen. Struycken liet het college van Arnhem weten dat hij zich prin-cipieel zal verzetten tegen hergebruik van de golfstructuur omdat het een wezenlijk bestanddeel is van zijn omgevingskunstwerk. Wethouder Elfrink liet echter weten dat een al geplande wegomlegging volledig behoud van het kunstwerk in de weg staat. Lees meer ›


Visie op de Collectie Rotterdam

Stadsvisie-RotterdamDe Rotterdamse Raad voor Kunst en Cultuur (RRKC) bracht onlangs een advies uit over de visie op de Collectie Rotterdam: De kracht van Verbeelding. Het betreft een advies over de conceptversies van Schatten van Rotterdam – Visie op de Collectie Rotterdam en de Uitvoeringsagenda Museale collectie en BKOR. De gemeente wil waar mogelijk de rechten, verplichtingen en beleidskaders met betrekking tot de Collectie Rotterdam opnemen in één overkoepelende Erfgoedverordening Rotterdam.

De genoemde uitvoeringsagenda richt zich op de deelsector Museale collectie en beeldende kunst in de openbare ruimte (BKOR) en gaat over het roerend erfgoed waarvan de gemeente (gedeeltelijk) eigenaar is. De betrokken instellingen die de collectie in beheer hebben zijn het Maritiem Museum, Museum Boijmans Van Beuningen, Museum Rotterdam, het Wereldmuseum, het Nederlands Fotomuseum (Wereldcollectie), CBK Rotterdam en de Bibliotheek Rotterdam (Erasmuscollectie). Voor de voorbereiding is door de RRKC onder meer uitgebreid documentenonderzoek verricht. Het rapport Inventarisatie en beoordeling kunstwerken in de openbare ruimte van CBK Rotterdam (27 oktober 2016) kon echter door de gemeente aan de RRKC niet beschikbaar worden gesteld, omdat het nog niet was voorgelegd aan het college.

Het volledige artikel staat in BK-informatie nummer 5 (21 juli 2017)


Boekman #111 Kunst en de publieke ruimte

bm111_covermetrandBoekman #111 gaat over kunst en de publieke ruimte. De Vierde Nota Ruimtelijke Ordening is uit 1988 en inmiddels achterhaald. Hedendaagse begrippen als sociale cohesie, circulaire economie, klimaatbeheersing en energietransitie spelen nog geen rol in deze Vierde Nota. Wat zouden vanuit de cultuursector bezien belangrijke aandachtspunten in een nieuwe Nota Ruimtelijke Ordening zijn?

Het volledige artikel staat in BK-informatie nummer 5 (21 juli 2017)


AiR for Experiment continues – bijeenkomst AiR Platform NL

Schermafdruk 2017-07-14 20.48.20door Heidi Vogels, coördinator AiR Platform NL

Op 22 juni kwamen artist-in-residence organisaties bijeen in het Tetterode complex in Amsterdam. Doel was dieper in te gaan op Over Impact en Waarde, een recent onderzoek van Platform BK over de positie van kleine kunstenaarsorganisaties werkend binnen de context van kleine en middelgrote steden in Nederland. Het onderzoek werd eerder gepresenteerd tijdens het seminar AiR for Experiment op 2 december jl. Id11 en AiR Platform NL ontwikkelden dit programma binnen het kader van het Europees stedennetwerk CreArt, om het belang te duiden van het bewegen binnen en buiten institutionele kaders. De praktijk van kunstenaarsorganisaties en de dialoog gevoerd met lokale overheden uit verschillende regio’s in Europa, werd via case studies belicht om de positie en betekenis van deze initiatieven in kaart te brengen. De uitkomsten; de uitspraken, voorwaarden, valkuilen en aanbevelingen, werden op 22 juni voorgelegd aan collega-organisaties om samen vanuit een gedeelde urgentie vervolgstappen te ontwikkelen.

Het volledige artikel staat in BK-informatie nummer 5 (21 juli 2017)


‘Uomo Universalis’

De eindexamententoonstellingen van de kunstacademies zijn weer achter de rug. Veel nieuwe jonge kunstenaars betreden nu de ‘markt’ en enkelen daarvan zullen zich gaan begeven op het terrein van kunst in de publieke ruimte. Welkom!

“De openbare ruimte is (…) verregaand geprivatiseerd en dus beschouwt de burger die veranderd is in consument deze niet meer als een gedeelde ruimte waarin je rekening houdt met anderen.” schreef kunstcriticus en publicist Rogier Ormeling op 30 juni in een opiniestuk in de Volkskrant. Ook de Boekmanlezing op 27 juni* ging over die publieke ruimte en de veranderingen daarin en de consequenties daarvan voor de rol van de kunstenaar in die, geprivatiseerde, publieke ruimte.

In de Boekmanlezing verdedigde cultuurfilosoof René Boomkens de stelling dat de publieke ruimte sociaal en politiek onder druk staat zodat haar voortbestaan onder druk staat. Daarbij gaat het met name over de ruimte-lijke uitdrukking van ongelijkheid, oftewel segregatie. De rol van de kunstenaar in die gesegregeerde publieke ruimte als ‘antropoloog’ en als “megafoon van de gebruiker” is daardoor essentieel geworden en vraagt om actieve deelname in de inrichting van die ruimte; de tijd van kunst als verfraaiing van de publieke ruimte is al lang voorbij. Het publieke domein, de publieke ruimte, verandert voortdurend en dus ook de kunst in die publieke ruimte, en het opdrachtgeverschap daarvan. De wereldwijde ontsluiting van het wereldwijde web voegt nog eens een extra, virtuele, dimensie toe. Tegelijkertijd privatiseert de publieke ruimte, inclusief het digitale deel daarvan.

Ook in de onlangs verschenen Boekman #111 (zie pagina 5) waarin kunst en de publieke ruimte centraal staan lezen we dat met het veranderen van de publieke ruimte ook de kunstenaar verandert. De kunstenaar houdt zich niet meer alleen bezig met het aankleden en verfraaien van de publieke ruimte, maar maakt in zijn of haar werk steeds meer deel uit van de publieke ruimte. Denk daarbij aan de kunstenaars en kunstenaarsinitiatieven in stadswijken en kleine gemeenschappen die samenwerken met bewoners en lokale organisaties en op die manier de publieke ruimte en de beleving daarvan positief proberen te beïnvloeden.

Het lijkt er op dat de kunstenaar steeds meer een participerende stadssocioloog wordt die dankzij zijn of haar esthetische vaardigheden de publieke ruimte kan duwen in een bepaalde richting. Kunstenaars in de publieke ruimte doen daar meer dan creëren: ze observeren, discussiëren, praten, bemiddelen, experimenteren, overleggen, onderhandelen, begroten, activeren, bouwen, komen tot consensus, etc. Dat is nogal wat. Een goed opgeleide manager zou jaloers zijn op dit palet van vaardigheden. De kunstenaar als goed opgeleide manager die ook nog over sociaalpsychologische, sociaalpolitieke, ruimtelijke en – niet te vergeten – esthetische vaardigheden beschikt.

Een uomo universalis die ‘we’ hard nodig hebben. Het zal dus wellicht niet lang meer duren voordat het aantal de toelatingen van studenten aan de kunst-
academies door de overheid weer omhoog wordt geschroefd. Nederland, ieder land, heeft dit soort alleskunners hard nodig. En ze zijn niet duur.
Van harte welkom!

* De video-opname van de Boekmanlezing vindt u op boekman.nl


Facebook
Facebook
Twitter
Instagram

Volg ons op Twitter