Maandelijks archief: februari 2017

Giuseppe Licari: Contrappunto

03_Contrappunto_photo by the artistGiuseppe Licari is een van oorsprong Italiaanse beeldend kunstenaar. Voor zijn kunstopleiding vertrok hij van Sicilië naar Bologna, van waaruit hij ging studeren aan de AKI in Enschede. Vervolgens vestigde hij zich in Rotterdam waar hij zijn kunstpraktijk opbouwde. De laatste jaren werkte hij aan verschillende projecten, nam hij deel aan groepstentoonstellingen, had hij solotentoonstellingen en deed hij verschillende residencies in het buitenland. Zo verbleef hij in 2016 in Boise, Idaho in de Verenigde Staten waar hij zich concentreerde op zijn fascinatie voor de natuur en de invloed die mensen daarop uitoefenen.

De voorbereiding
Idaho ligt in de Midwest van de Verenigde Staten, ingeklemd tussen de staten Oregon en Wyoming. Het was altijd een belangrijke historische plek door zijn situering aan de Oregon Trail, een oost-westelijke emigratieroute voor pioniers, die de rivier de Missouri verbindt met Oregon Valley. Voor de meeste inwoners van de Verenigde Staten is Idaho bekend om zijn rijke variëteit en productiecapaciteit van aardappelen. Verspreid over het landschap vind je in Idaho natuurlijke warmwaterbronnen die hun warme water de koude rivieren induwen. Lees meer ›


Sociaal-economische positie Vlaamse kunstenaars

Vlaanderen_wapen.svgDe Vlaamse arbeidsmarkt van de kunsten wordt gekenmerkt door een hoge mate van projectmatig werk. Hoewel kunstenaars (net) meer dan de helft van hun tijd aan artistiek werk besteden, zijn hun inkomsten voor minder dan de helft afkomstig uit die activiteiten. Lesgeven is voor heel wat professionele kunstenaars een belangrijke inkomstenbron. Dat zijn enkele conclusies uit een recentelijk in Vlaanderen uitgevoerd onderzoek onder kunstenaars naar hun sociaal-economische positie.

Het volledige artikel staat in BK-informatie nummer 1 (3 februari 2017)

 


KunstKoop

kunstkoop_logoOnlangs zijn de galeries die de komende jaren deel uitmaken van de Kunstkoopregeling bekend gemaakt. De regeling bestaat sinds 1997 en in de 20 jaar van zijn bestaan maakten zo’n 48.900 kopers gebruik ervan waarbij ze voor ruim 158 miljoen euro aan kunstwerken kochten. Met de KunstKoop kunnen particulieren hedendaagse kunst en vormgeving op afbetaling kopen bij ruim 120 galeries verspreid over Nederland zonder rente te betalen. De lening wordt in termijnen afbetaald en het Mondriaan Fonds neemt de rente voor zijn rekening.
De regeling geldt voor kunstwerken met een minimumprijs van 750 euro die gemaakt zijn ná 1945 door nog levende kunstenaars. De lening bedraagt maximaal 7.500 euro per kunstwerk en de aanbetaling bedraagt minimaal 10 procent van de prijs, met een maximum van 450 euro (voor werken met een kostprijs boven 7.950 euro gelden hogere aanbetalingen). De looptijd van de lening is maximaal drie jaar, maar kan altijd zonder extra kosten vervroegd worden afgelost. De koper betaalt minimaal 22,50 euro per maand aan aflossing. De regeling is van toepassing voor particulieren in de leeftijd van 18 tot 75 jaar.

Het volledige artikel staat in BK-informatie nummer 1 (3 februari 2017)


(Vernieuwde) mogelijkheden Mondriaan Fonds

MFIn de cultuurplanperiode 2017-2020 biedt het Mondriaan Fonds nieuwe bijdragemogelijkheden. Het accent ligt op ontwikkeling en verbinding: het fonds wil bevorderen dat kunstenaars, bemiddelaars, instellingen en opdrachtgevers nieuwe paden inslaan of in staat worden gesteld relevante wegen te vervolgen. Het aanbod is voor een groot deel gelijk gebleven; nieuwe bijdragen bouwen voort op wat er was en zijn waar mogelijk vereenvoudigd en geactualiseerd. Het belangrijkste beoordelingscriterium van het fonds blijft kwaliteit. Daarnaast spelen, afhankelijk van het soort bijdrage, in meer of mindere mate context, cultureel ondernemerschap, zichtbaarheid, samenwerking en presentatieplannen een rol. Voor de bijdragen blijven ongeveer dezelfde budgetten beschikbaar.

Het volledige artikel staat in BK-informatie nummer 1 (3 februari 2017)


Richtlijn Kunstenaarshonoraria beeldende kunst

geldPer 1 januari 2017 is in Nederland de richtlijn voor kunstenaarshonoraria geïntroduceerd, een initiatief van BKNL (Beeldende Kunst Nederland). De richtlijn geldt voor exposities zonder verkoopdoel en beoogt de contractpraktijk tussen kunstinstellingen en kunstenaars te professionaliseren. Het levert een bijdrage aan het verbeteren van de inkomenspositie van beeldend kunstenaars. De richtlijn is een handreiking aan zowel kunstenaars als presentatie-instellingen en musea.

Het volledige artikel staat in BK-informatie nummer 1 (3 februari 2017)


Boekman #109. Naar een nieuw cultuurbestel

bm_cvr_109_metDe wintereditie 2016/2017 van Boekman gaat in op gewenste en mogelijke hervormingen in het huidige cultuurbestel. “Kunstenaars en cultuurinstellingen hebben behoefte aan een herinrichting van het cultuurbestel, mede omdat de subsidievoorwaarden haaks staan op de wijze waarop zij werken. Kunstenaars opereren eerder multi- dan monodisciplinair, zij maken gebruik van de nieuwste technologieën, gaan allianties aan met hun publiek en breken uit de culturele sector om te werken in andere maatschappelijke domeinen. Hun werk, steeds vaker proces- in plaats van productgericht, wordt gepresenteerd op plekken die daarvoor niet zijn gebouwd of ingericht. De doorstroom van jonge makers stagneert, de economische positie van makers is bovendien weinig florissant. Het publiek stelt andere eisen en daardoor verandert ook de vraag aan de instellingen. Omdat de beschikbare subsidiegelden ruimschoots worden overvraagd, zijn de procedures dichtgetimmerd met criteria en gejuridiseerd. Het cultuurbestel implodeert. Hoe kan het anders?”, schrijft de Boekmanstichting op haar website over Boekman 109.

Het volledige artikel staat in BK-informatie nummer 1 (3 februari 2017)


‘kanariepiet’

BK-INFO-2017-1-cover kleinNederland is een moderne, westerse democratie, wat zoal betekent dat volwassenen mee mogen doen bij het kiezen van de politieke vertegenwoordigers, dat we onze welvaart een beetje verdelen, dat er recht is op (en plicht tot) onderwijs, dat we vrijheid van meningsuiting hebben en dat we opkomen en zorgen voor personen in de samenleving die het op welke manier dan ook minder goed hebben dan gemiddeld of een uitzonderingspositie innemen. Zoals kinderen, gehandicapten, werklozen, vluchtelingen, ouderen en volwassenen die slecht verdienen. In die laatste groep bevinden zich ook kunstenaars.

Kunstenaars, en hun werk, illustreren – samen met journalisten en wetenschappers – de eerder genoemde vrijheid van meningsuiting. Zij vormen in veel gevallen de alarmbellen van de samenleving. Hoe het kanariepietje zich tot de oude mijnen verhoudt (viel hij van zijn stokje, dan was het niet pluis in de mijn), zo verhoudt de kunstenaar en diens rol zich tot de democratie. Als aan de kunst (én de journalistiek, én de wetenschap) wordt gemorreld, is het tijd om de democratie en haar werking scherp in de gaten te houden. Lees meer ›


Volg ons op social media

Facebook
Facebook
Twitter
Instagram

Volg ons op Twitter